Perikelen

Het was een vreemd zicht om meer dan duizend schakers rondjes te zien lopen bij de start van Tata Steel. De start van de eerste ronde werd anderhalf uur vertraagd door protesten van milieuactivisten. In verslagen van de eerste ronde door chess.com en Chessbase werd daarom geopperd dat dit oponthoud de reden was van meerdere zeer grote blunders in de eerste ronde.

Zal iemand echt vaker blunderen van anderhalf uur onverwacht te moeten wachten? Dat lijkt mij eerder pure speculatie om meer lezers te kunnen aantrekken. In dit artikel zal ik dan ook eens nadenken over wanneer perikelen af het schaakbord echt een impact kunnen hebben op iemands schaakresultaten. Ik meen dat er soms wel van een oorzakelijk (causaal) verband kan worden gesproken.

In de 27ste aflevering van de schaakpod worden de mindere resultaten van Kennemer Combinatie in de Nederlandse Meesterklasse gelinkt aan recente relatiebreuken van meerdere spelers. Zelfs zonder namen te vermelden, vind ik zoiets een gewaagde uitspraak. Anderzijds dit is geen precedent. In the Guardian stond enkele jaren geleden een artikel waarin Kasparovs verlies van de wereldtitel in 2000 rechtstreeks gelinkt werd aan zijn vechtscheiding met zijn eerste echtgenote. In de vechtscheiding kroop heel veel tijd en energie waardoor de voorbereidingen op zijn match met Kramnik niet volgens plan verliepen.

Sommige spelers vroegen zich dan ook af of mijn recent debacle in het Europees teamkampioenschap te Rhodos iets te maken had met de echtscheiding. In 2024 verloor ik 43 elo in 1 tornooi (zie mijn slechtste tornooi) maar dat was toen over 9 partijen. 41 elo verlies in slechts 7 partijen, was niet alleen een triestig record maar bracht ook mijn rating op het laagste niveau ooit. 

Tijdens het tornooi was ik mails en telefoons aan het beantwoorden over mijn breuk met Deurne dus dat was niet ideaal. Desalniettemin twijfel ik toch sterk of er een echte link was tussen mijn resultaten en die perikelen. Van blunderen of weinig voorbereiden was geen sprake in het tornooi. De grootste fout maakte ik in onderstaande partij toen ik al onder grote druk stond.

Trouwens een jaar geleden in de vorige editie van het Europees teamkampioenschap had het al veel erger kunnen zijn dan een blauw oog (4 elo verlies). Een van mijn tegenstanders liep toen bij groot toeval in 1 van mijn huisanalyses zie Chessable deel 2. Zoiets kom ik misschien 1 keer per jaar tegen. 20 elo kreeg ik cadeau in de 6de ronde. Mijn tegenstander liet onverklaarbaar een stuk hangen.

Echter als perikelen niet aan de basis liggen van het slechte resultaat dan wat wel? Het is mij steeds duidelijker dat mijn wetenschappelijke aanpak in dit soort tornooien een ticketje is naar gegarandeerd eloverlies. Het hielp ook niet dat 5 van mijn 7 tegenstanders geboren waren na 2000 (2 jongens waren slechts 14 jaar). Ze zijn heel ambitieus en vaak ook nog ondergekwoteerd. In tegenstelling tot wat ik schreef in een artikel op de KBSB-website, moet je geen EK-teams meer spelen om jeugd te vermijden.

Voor zover ik weet, bestaat er geen onderzoek naar hoe resultaten kunnen worden beïnvloed door perikelen naast het schaakbord. Tijdens een partij ben ik helemaal gefocust op de stelling die ik voor mij zie. Echter dat is niet bij iedereen zo. Sommigen horen muziek tijdens een partij of laten hun gedachten afdwalen naar niet-schaken. Beroemd is het absurde verhaal van Mikhail Tal die eens twintig minuten verspilde van zijn klok aan hoe hij een nijlpaard uit een moeras kan trekken. Wel overkomt het mij af en toe dat een partijvoorbereiding niet verloopt zoals ik het wil door externe factoren. Als je vrouw en kinderen hebt dan is de enige zekerheid dat er geen zekerheden zijn.

Brabo

Schaken is politiek

Vorige week was er geen artikel op deze blog omdat ik een tornooi speelde in Tsjechië. Met voorbereidingen die soms 6 uren duurden per partij, zou artikels schrijven erg onverstandig zijn geweest. Elke resterende minuut spendeerde ik aan rusten of mijn gedachten te verzetten met niet-schaak-gerelateerde onderwerpen. Een welgekomen hulp was hierbij mijn reisgezel en schaakbuddy Yves Surmont. Het was van 2005 geleden dat we nog eens samen een tornooi (Cappelle La Grande) speelden. De voorbije 21 jaar onderhielden we altijd nauw contact online maar Marienbad was van een totaal andere orde. De gesprekken aan ontbijt of tijdens het avondeten waren veel diepgaander en gevarieerder.

Schaken is leuk maar wordt nog veel leuker als je een klik voelt met je medeschakers. Zoiets kan je niet forceren. Leeftijd en gedeelde interesses helpen uiteraard. Dit was ook het geval in mijn Europees avontuur vorig jaar te Rhodos. Mijn jonge ploeggenoten van de Stukkenjagers zijn allen prachtkerels maar de beste gesprekken had ik toch met de damesploeg. Allebei een dochter hebben die auto leert rijden, is een ideale ijsbreker.

Dames en heren Stukkenjagers

Voor het eerst had de Stukkenjagers ook een heuse damesploeg afgevaardigd. Ik kan het iedere club aanraden. De dames zorgden voor die kleine details zoals een teamshirt ontwerpen waardoor het tornooi nog net iets meer glans kreeg. Hierbij was Marleen Van Amerongen zonder twijfel de meest fascinerende dame van het hele gezelschap. Als eerste vrouwelijke voorzitter van de KNSB (2016-2020) sinds de oprichting van de KNSB (in 1873) was het echt genieten van haar kennis en talrijke anekdotes.

Zo maakte ze al snel de boude uitspraak dat alles politiek is. Ja ook schaken is politiek. Ze vertelde dat ze in de jaren als bondsvoorzitter goed moest opletten met wie samen op de foto te gaan. Een foto kan makkelijk worden geïnterpreteerd als publieke steun terwijl dat helemaal niet de bedoeling is.

Wij schakers worden vaak nillens willens betrokken in politieke spelletjes. Vorige week was er nog de protestactie van XR bij Tata Steel. Een paar dagen eerder was er dan weer de 25.000 euro boete voor de Iraanse schaakfederatie. In Rhodos gebruikte Turkish Airlines 5 niet-Turkse wonderkinderen voor puur propaganda-doeleinden. Ik kreeg hierdoor in de 2de ronde het  14 jarig Azerbeidzjaanse wonderkind Khagan Ahmad voorgeschoteld. Hij had een paar maanden eerder 2 keer gewonnen van de Amerikaanse topgrootmeester Hikaru Nakamura in blitz zie bv. fimpje wk-teams. Ik was een gewaarschuwd man maar dat bracht geen zoden aan de dijk.

Achteraf vroeg ik mij af of ik er wel juist aan heb gedaan om tegen die jongen te schaken. Is werken op 14 jaar kinderarbeid? Of op welke leeftijd ligt de grens? Een bord hoger speelde voor Turkish Airlines  het 12 jarig Argentijns wonderkind Faustino Oro.

Er zijn op zijn minst ethische twijfels om jonge kinderen te laten werken voor een luchtvaartmaatschappij. Ik vermoed dat zoiets een Westers bedrijf niet zou durven. Turkish Airlines zag er echter geen graten in. Integendeel het was een succesvolle investering. Turkish Airlines kreeg voor een minimum aan sponsorgeld de gewenste publiciteit. Het plaatje van het team past ook perfect in het imago dat de luchtvaartmaatschappij voor zichzelf wilt creëren. Kies voor onze maatschappij want wij zijn de hipste en modernste. Onze maatschappij is internationaal de beste want zie eens de verscheidenheid aan nationaliteiten die voor ons spelen.

Op deze blog heb ik altijd heel bewust mij onthouden van politieke standpunten in te nemen. Echter ook ik kan niet vermijden dat ik toch de speelbal word van politieke spelletjes. Jammer maar ik zal geen unieke kans op een interessante partij hiervoor vermijden.

Brabo

De sollicitatie

Toen ik in oktober aankondigde dat ik dit seizoen geen Belgische interclub meer zou spelen, was 1 iemand thuis heel blij. Mijn echtgenote begon prompt plannen te maken voor de 9 vrijgekomen zondagen. We zijn straks 20 jaar getrouwd en nooit heeft ze geklaagd over mijn schaken. Ik was mij niet bewust dat mijn veelvuldige afwezigheden voor haar helemaal niet zo vanzelfsprekend zijn. In het voorbije jaar speelde ik 4 grote tornooien + Belgische en Nederlandse interclub. Daar kwamen nog kleinere schaakactiviteiten bovenop. 

Dat betekent bijna 60 dagen uit huis en dan reken ik nog niet de vele dagen partijvoorbereidingen mee. Voor een wedstrijd in de Meesterklasse van de Nederlandse interclub spendeer ik normaal woensdagavond, donderdagavond, vrijdagavond en zaterdagochtend aan de voorbereiding. Voor een wedstrijd in de 2de klasse van de Belgische interclub spendeer ik normaal de vrijdagavond, enkele uren van de zaterdag en zondagochtend aan de voorbereiding. Bovendien combineer ik dit met een voltijdse job waarin verwacht wordt dat je extra uren 's avonds werkt als een deadline moet worden gehaald. Ik heb ook een gezin met 2 kinderen. Mijn echtgenote rijdt noch met de auto noch met de fiets. Ik krijg geen hulp van familie want is ziek, overleden,....

Ik kan nog een tijdje doorgaan maar ik denk dat dit ruimschoots volstaat. Een bestuursfunctie opnemen is vandaag geen optie ondanks wat sommigen verlangen van mij. Integendeel ik heb mij de voorbije maanden gerealiseerd dat er heel veel voordelen zijn aan geen Belgische interclub te spelen. Ik ben daarom bewust nog niet op zoek gegaan naar een nieuwe club. Sterker ik heb even overwogen om helemaal nergens meer aan te sluiten in België. Echter dat is geen optie als ik nog voor fiderating wil spelen. Wel bestaat de mogelijkheid om mijn eigen club te creëren want er bestaat geen voorwaarde betreffende aantal leden.

De kleinste actieve club in de Belgische schaakbond

Dit zal ik echter niet doen. Ik wil graag de optie houden om in de Belgische interclub te kunnen schaken. Ik zou ook graag weer deel zijn van een warme ambitieuze club. Dan denk ik aan een club die een team heeft in 1ste, 2de of 3de afdeling. Ja zelfs 3de afdeling beschouw ik een optie als de club serieus is om naar 2de afdeling te gaan.

Echter nog belangrijker vind ik een club waar ik weer plezier kan vinden. Dat is een club waar spelers ook zin hebben om na een wedstrijd samen op restaurant te gaan, waar (sommige) spelers samen een tornooi in het buitenland spelen, waar schaakweetjes veelvuldig worden gedeeld ... M.a.w. er is meer dan enkel op papier een team.

Goede afspraken maakt goede vrienden dus wil ik duidelijkheid scheppen over wat je van mijn kant mag verwachten.

1) Volgend seizoen ben ik slechts reserve voor de Belgische interclub. Dat betekent 3 a 4 wedstrijden per seizoen. Ik wil niet meer alles meespelen in de Belgische en Nederlandse interclub want ik wil meer tijd kunnen doorbrengen voor niet-schaak gerelateerde zaken. Ik verkies voorlopig voorrang te geven aan de Nederlandse interclub omdat de wedstrijden op zaterdag zijn en daar de apres-schaak heel leuk is.

2) Ik werk elke wedstrijd een gedetailleerd overzicht uit van de tegenstander die ik deel aan mijn ploeggenoten.

Blauwe tabel: bordverdeling per speler in huidig seizoen
Groene tabel: verwachte kleurtoekenning per speler
Paarse tabel: online accounts die ik weet per speler
Roze tabel: opstellingen vorig seizoen

3) Ik heb mijn eigen auto dus ik zorg voor mijn eigen vervoer. Ik doe niet moeilijk om andere spelers te helpen bij hun verplaatsingen. Een partijvoorbereiding behelst ook een goed inzicht van de route en parkeermogelijkheden. Ik geef mijn teamgenoten geregeld tips hierover.

De parkeerapp Seety ontdekte ik bij mijn voorbereiding op Charlois Europoort.
Sommige ploeggenoten installeerden het prompt ook op hun gsm.

4) Ik ben niet schuw om openingsnieuwtjes of ideeën te delen met mijn teamgenoten. Ik gaf al een voorbeeld hiervan in mijn artikel De oudere schaker. Hieronder vind je eentje van een variant in het Schots met een dubbel dame-offer.

5) Ik deel graag spectaculaire partijanalyses. Onderstaande deelde ik na de eerste ronde van de Belgische interclub aan de leden van Deurne.

6) Ik speel graag (verre) tornooien. Ik speel een soort reisbureau zoals Sliedrecht. Ik nodig andere spelers uit om (gratis) mee te reizen en breng hen vooraf zo goed mogelijk op de hoogte van wat ze mogen verwachten. Zie onderstaande introductiemail die ik in september schreef voor Marienbad die volgende zaterdag start.

7) Lesgeven op wekelijkse basis kan/ wil ik niet. Ik overweeg om dat later te doen (als ik op pensioen ben). Echter ik ben altijd bereid om een lezing te geven zoals ik al vroeger meermaals deed. Daarbij denk ik aan mijn lezingen over schaken is fun, chess960, werken met schaakprogramma's. U vraagt en ik bekijk of het mogelijk is: een thema uit een blogartikel, partijen uit een tornooi, een schaakreis ...

Ik ben dus op zoek naar een club die bovenstaande wel kan appreciëren. Dit is trouwens geen finale lijst want alles blijft bespreekbaar. Financieel heb ik geen eisen. Afstand speelt een rol maar 100 kilometer is geen breekpunt voor mij. Dit artikel is een open sollicitatie naar elk clubbestuur in België. Vind je het niet erg dat ik blijf bloggen en denk je dat ik een meerwaarde kan betekenen voor je club dan kan je mij vanaf nu via mail of telefoon contacteren. Ken je mijn gegevens niet dan kan je ook een reactie met een verwijzing naar je club hier achterlaten.

Brabo

De schaakclub deel 5

Voor de 13de podcast van de Lange Rokade werd voor het eerst een gast uitgenodigd. Het was niemand minder dan de nummer 1 van de Belgische arbiters: IA Geert Bailleul. De podcast kwam langzaam op gang. Geert had veel tijd nodig om de verschillende arbitersniveaus en speciale reglementen uit te leggen. Dat is interessant maar na een uur hadden IMs Tom en Glen toch genoeg hierover gehoord. Het was tijd om vermaak met sappige verhalen uit de arbiterswereld. Geert ging iets te gretig hierop in.

"Topspelers zijn fenomenale ego's die denken dat ze het centrum zijn van de wereld en die ervan overtuigd zijn dat zonder hen de wereld in elkaar stuikt." Zelfs de altijd gemoedelijke Tom en Glen lieten dit niet zomaar passeren. Dat was voor hun een paar bruggen te ver. Die mening deelden ze niet. Geert moest alle zeilen bijzetten om de vrede te redden : "Ik bedoelde dat topspelers veel minder bereid zijn om compromissen te maken."

Het lijkt een fait-divers maar het bevestigt nogmaals mijn eerdere artikels over amateurs zie deel 1, deel 2 en deel 3. Veel amateurs hebben noch begrip, noch empathie voor topspelers. Trouwens een ander hardnekkig misverstand is dat topschaak enkel de absolute wereldtop behelst. Topschaak begint al veel vroeger. Dit zie je duidelijk in een recent artikel van schaakfabriek.

Bron: Impact van het nieuwe nic-reglement vrijer schuiven

In de reacties op het artikel kon je eveneens duidelijk aflezen dat sommige amateurs het niet eens waren met het nieuwe interclubreglement van de Belgische schaakbond. Amateurs zijn de overgrote meerderheid en moeten zich niet aanpassen aan de zotte eisen van de topschakers. Je bent gek om bewust te kiezen voor een zwakkere tegenstander. Je bent ook gek als je 4 uren per dag spendeert aan het schaken. Je bent gek als je ruim 11.000 km rijdt voor slechts 44 partijen. Je bent gek om meer dan 10.000 euro per jaar aan schaken uit te geven. Je bent gek als je een lidmaatschap van 27 jaar opzegt voor een half punt.

De emoties liepen bij dit laatste zo hoog op dat ik voor het eerst heb moeten ingrijpen. Ik liet tot een week geleden zelfs elke anonieme reactie automatisch toe op deze blog. Dit is nu (tijdelijk) niet meer het geval. Veel bloggers hebben die restrictie als standaard-instelling maar ik ben daar geen fan van. Het vertraagt en bemoeilijkt discussies die vaak een belangrijke meerwaarde kunnen hebben.

Een ander facet in dit verhaal is ook dat veel amateurs overtuigd zijn dat ze perfect kunnen spelen zonder die topschakers. Sliedrecht van ons vorig artikel is daar een modelvoorbeeld van. In hun 90 jaar bestaan, hebben ze nog nooit een speler in de club gehad met een titel (FM, IM, GM). Echter daar wil ik enkele kanttekeningen bij maken. Een heel gezellige vriendenclub is wellicht niet de beste plaats om je schaaksterkte maximaal te laten ontplooien. Het succes van Sliedrecht is geen evidentie. Het is het resultaat van decennia voortdurend zichzelf te verbeteren in combinatie met de loyaliteit van een sterke groep enthousiaste vrijwilligers. Zeer weinig vriendenclubs slagen er in om die dynamiek van Sliedrecht enigszins te benaderen. Vele van die vriendenclubs hebben het daardoor heel lastig om hun toekomst veilig te stellen. Je ziet dit heel duidelijk in onderstaande grafiek. Van alle Belgische clubs heb ik hun top 5 gemiddelde elo bekeken t.o.v. hun aantal leden.

KGSRL is de grootste en sterkste club in de Belgische schaakbond (volgens aangesloten leden)
De Belgische schaakbond heeft 6505 leden verspreid over 130 clubs

Er is heel veel variatie tussen clubs maar je ziet een trendlijn. Topspelers zorgen voor extra leden en maken dus een club interessanter. In Nederland erkennen clubs dat al veel langer door aan hun eerste team de eretitel vlaggenschip te geven. Je hebt dus 2 soorten amateurschakers. Er zijn er met en zonder (veel) ambities. Er zijn er die graag in de aanwezigheid van topspelers spelen en er zijn die liever helemaal niets te maken hebben met topspelers. Er is geen juist of fout hier. Het is een keuze die een club maakt en soms wijzigt die ook tijdens het bestaan. Deurne maakte langzaam de switch van een topclub naar een gemiddelde club. Oostende (KOSK) maakte een paar jaar geleden de omgekeerde switch van een vriendenclub naar een topclub in 1ste afdeling.

Tijdens Cocoon 2025 (Open tornooi van Oostende) gaf uittredend voorzitter Jose Vandekerckhove mij enige toelichting. "Als je wilt groeien als speler dan moet je kunnen spelen tegen sterkere tegenstanders. We hebben enkele talentvolle spelers die we willen steunen als club." De koerswijziging heeft zonder twijfel bijgedragen dat Benjamin Decrop zich heel binnenkort FM mag noemen. Sinds 1 januari 2026 heeft zijn fiderating voor het eerst de 2300 overschreden.

Een andere talentvolle speler van de KOSK die ik tip is Alex Peeters. Hij is al enige tijd bezig aan een opmars. Op het BK in Lier 2024 was ik erg onder de indruk van zijn talent. In onze onderlinge partij won hij het openingsduel met een knappe partijvoorbereiding. In het middenspel werd ik compleet weggespeeld. Enkel mijn reputatie kon de nederlaag nog afwenden maar dat zal wellicht een volgende keer niet meer lukken.

Elke club heeft het recht om zijn eigen beleid uit te stippelen. Echter een keuze heeft ook gevolgen. Ik zie vaak dat vriendenclubs hun beste spelers verliezen aan grotere clubs die wel inzetten op topschaak. Tenslotte wil ik ook nog opmerken dat topschakers altijd afhankelijk blijven van de inzet van amateurs. Garry Kasparov heeft in de 90 jaren geprobeerd om de PCA (een schaakbond voor uitsluitend professionele schakers) op te richten. Dit faalde al na enkele jaren omdat de professionele schakers enkel wilden bezig zijn met hun eigen carrière.

Brabo

PS Hammersmith Chess Club (Londen) groeide in 12 jaar van 12 spelers naar 250 spelers. Dit werd toevallig gisteren besproken in de perpetualchesspod.com. Het bewijst dat je niet veel spelers nodig hebt om een succesverhaal te maken.

De schaakclub deel 4

Duizenden schaakboeken zijn er geschreven over hoe je partijen kunt winnen. Echter ik moet nog het eerste boek ontdekken over hoe je een schaakclub succesvol moet uitbouwen. Nochtans heeft de covidperiod ons pijnlijk aangetoond dat schaakclubs niet kunnen worden vervangen door online schaken. Valsspelen is te groot in online schaken. Schaakclubs faciliteren 99% van het bordschaken.

Het was dan ook puur toeval dat ik vorige maand botste op reclame voor het 90 jaar jubileumboek van de Sliedrechtse schaakclub op schaaksite. Weinig schakers lezen zoiets maar ik zag potentieel voor een nieuw interessant blogartikel. Ik betaalde 35 euro om het boek thuis geleverd te krijgen. In Sliedrecht zullen ze raar gekeken hebben bij die bestelling van een onbekende Belg.

Sliedrecht is een gemeente met 26.000 inwoners in de provincie Zuid-Holland. Desondanks telt de club vandaag 112 leden waardoor het kan wedijveren met veel grotere steden. Echter het was vooral de recensie geschreven door de Nederlandse expert Jan Jaap Janse die mij overhaalde om het boek te kopen. Het boek is een goudmijn aan tips voor clubbestuurders. Die tips staan kriskras doorheen het boek en zijn vaak goed verstopt. Ik ben er ettelijke avonden mee bezig geweest om ze zo goed mogelijk te kunnen samenvatten. Het verbluffend resultaat kan je hieronder lezen. Zonder te overdrijven beschouw ik het als de blauwdruk van hoe je een succesvolle schaakclub kunt uitbouwen.

1) Actieve rekrutering van nieuwe leden in scholen rondom

- Leden trekken naar scholen rondom om de spelregels uit te leggen

- Sponsoren van materiaal en prijzen voor schoolschaak

- Scholen nemen steeds vaker zelf het initiatief want zien een duidelijke meerwaarde in het schaken

2) Stichting jeugdacademie Pentachess

- Samenwerking met andere clubs in de buurt om kosten en leerkrachten maximaal te benutten

- Sliedrecht organiseert zijn eigen jeugdtornooi

- Begeleiding van de jeugd naar talloze tornooien waaronder NJK

- Organisatie en deelname van jeugdinterclub met eigen afdelingen

- Sponsor voor aantrekken van toptrainers zoals IM Herman Grooten, IM Yochanan Afek, Ted Barendse

- Eigen jeugdblad

- De meest talentvolle spelers krijgen een mentor/ buddy die een speler is van het eerste team bij Sliedrecht (In 2001-2003 deed ik in Deurne hetzelfde voor Semen Minyeyevtsev waardoor hij van 1900 naar +2200 opklom.)

- Schaakmateriaal voor enkel de jeugd. Hierdoor maken volwassenen geen problemen over hoe dit materiaal wordt gebruikt.

3) Jeugd snel laten doorgroeien naar seniorenschaak

- Jeugd heeft het recht om rapidtempo te kiezen in het clubkampioenschap van Sliedrecht. De senior is dus verplicht hiermee akkoord te gaan als men tegen elkaar moet spelen.

- Jeugd wordt heel snel ingeschakeld om zelf les te geven aan nog jongere jeugd. Jeugd en senioren geven dus samen les.

4) Leden worden gemotiveerd om maximaal naar de club te komen

- Het clubkampioenschap bestaat uit 28 ronden (dus flink meer dan de 22 ronden van de Torrewachters)

- Er wordt gespeeld met het keizersysteem zodat ook spelers met weinig vrije tijd niet afhaken (geen straf bij afwezigheid, ook bij afwezigheden blijf je in de running)

- Ook tijdens de zomer is er een competitie (veel clubs organiseren tijdens de zomer niets waardoor de start van een nieuw seizoen moeilijk verloopt)

- Gratis parking rondom het lokaal want velen haken af bij parkeergelden of moeilijk te bereiken.

- De bar beschikt over een ruim assortiment van sterke bieren en er zijn ook snacks (bv. de zeer populaire bitterballen). Dit stimuleert enorm de apres-schaak.

- Seniortrainingen

- Masterclasses van o.a. FM Anne Haast, GM John Van der Wiel, ...

- Simultaans waarbij grote namen worden aangetrokken zoals GM Jan Timman, WGM Bianca Muhren, GM John Van der Wiel,...

- Reiskostenvergoeding voor de leden die andere leden helpen met vervoer

5) Laagste lidgeld van de hele streek + alternatieve inkomsten

- Lidgeld mag per maand worden betaald

- Actief aantrekken van sponsors

- Barinkomsten want door eigen leden uitgebaat (KGSRL heeft zo in recordtempo hun clubrenovatie kunnen afbetalen)

- Oliebollentornooi

- Jaarlijkse lotjesverkoop met prijzen die werden geschonken

- Sponsorklikken (reclame op de website)

6) Elk lid is belangrijk voor Sliedrecht en schrijft mee geschiedenis

- Een clubblad met meer dan 100 pagina's.

- Sliedrecht heeft zijn eigen elo met een heuse eloprofessor die deze dagelijks update

- Elke ploeg schrijft een verslag dus ongeacht de sterkte

- Er worden overal statistieken van bij gehouden met palmaressen

- 25 jaar lid, 30 jaar lid ,... zijn jubilarissen die uitgebreid in de bloemetjes worden gezet

- Iedereen die 75% scoort intern en/of extern in een seizoen krijgt een diploma van verdienste dus ongeacht de sterkte

- Spelers met een grote staat van dienst in bestuur krijgen eretitels

- Overleden spelers worden uitgebreid herdacht met o.a. een gedetailleerde memoriam

- Eigen logo waardoor elk lid weet dat het deel uitmaakt van iets speciaal

- Jubileumboeken

- Elke vrijwilliger krijgt iets bij elke algemene vergadering. Bij grote activiteiten krijgen de belangrijkste vrijwilligers samen met de organisatie een etentje aangeboden.

7) Beheer van clublokaal door eigen leden

- De club is gehuisvest in het lokaal van Stichting gebouw de Havik dat in 1979 gefinancierd werd door de buurt/ gemeente

- Het bestuur van deze stichting is nu helemaal in handen van Sliedrechtse schaakleden

8) Publiciteit

- Een zeer goed up to date website

- Lokale kranten worden gecontacteerd om geregeld een artikel te publiceren over Sliedrecht

9) Een reisbureau

- De schaakclub van Sliedrecht heeft 3 personen aangesteld die alles regelen i.v.m. logementen en verplaatsingen voor meerdaagse activiteiten. Door het enorme succes werd recent uitgebreid van 2 naar 3 personen.

- Het reisbureau komt meermaals per jaar in actie en vaak meer dan 20 leden doen er een beroep op.

- Iedereen die een tornooi meespeelt via het reisbureau draagt een gele t-shirt. Men spreekt zelf van het gele leger uit Sliedrecht.

- Ook niet schaak-gerelateerde uitstappen worden georganiseerd zie ook punt 10

10) De schaakclub van Sliedrecht is een hechte gemeenschap

- Veel leden krijgen bijnamen. Dat zijn geuzennamen dus eretitels onder vrienden.

- Talloze nevenactiviteiten worden georganiseerd  zoals filmavonden, quizzen, puzzeltochten, bierproeverijen,  spelletjesavonden...

- 40ste, 50ste , ... verjaardagen worden uitgebreid gevierd met vaak zelfs buitenlandse uitstapjes

- In de club is iemand aangesteld die de zieke (ex-) leden thuis geregeld bezoekt tot zelfs hun sterfbed. Dit wordt enorm gewaardeerd door zowel de zieken als hun familie.

- Clubleden nodigen alleenstaande leden uit op feestdagen. Er zijn heel veel eenzame schakers en op feestdagen valt er meestal niets te doen in de schaakclub. Zoiets heb ik zelf ook nog overwogen maar thuis was hier te weinig animo voor.

- Clubleden helpen elkaar met verhuizen. Verhuizen is vaak een dure kost die samenvalt met grote uitgaven.

- Sliedrecht heeft een tuinploeg. Oudere leden zijn soms niet meer in staat om de eigen tuin te onderhouden. Ik heb zelf 5 jaar geleden eens 750 euro betaald om mijn verwaarloosde tuin terug in orde te krijgen. Het gras stond een halve meter hoog waardoor ik er niet meer met mijn grasmachine kon doorrijden. Sindsdien laat ik het nooit meer zover komen.

Bovenstaande lijst is niet volledig maar volstaat ruimschoots om iedereen te overtuigen hoe uniek deze club wel is. In de 30ste aflevering van De Schaakpod krijgt Sliedrecht terecht een speciale vermelding van leukste/ beste schaakclub. Indien ik in de buurt zou wonen dan zou ik geen minuut twijfelen om me aan te sluiten. Desondanks ben ik er toch al 2 keer geweest. Ik speelde 2 keer met het eerste team van Landau Axel er een uitwedstrijd. In 2019 was mijn tegenstander hun toenmalig regerende clubkampioen Niels Mijnster. Van die partij publiceerde ik een fragment in het artikel Automatische zetten. In 2021 kruiste ik de degens met hun jeugdleider en vanaf 1 januari 2026 voorzitter van hun schaaklokaal de Havik: Joost Stoker. Omdat ik recentelijk weinig schaaktechnisch toon sluit ik af met die onderlinge partij.

Na die partij bleef ik nog enige tijd socializen met mijn tegenstander en ploegmakkers. Het is jammer dat rijden en drinken niet samengaan want ik had anders nog langer blijven plakken.

In een volgend artikel gaan we op zoek naar de meest succesvolle schaakclubs en tracht ik te verklaren waarom er toch clubs bestaan die nog veel groter zijn dan Sliedrecht.

Brabo

De schaakclub deel 3

Voor mij en Koen lijkt lidmaatschap van een schaakclub op een huwelijk. Voor Thibaut gelijkt het meer op een jas die je geregeld vervangt. In Het ontspoorde debuut schrijft Thibaut dat hij al lid is/ was van 14 schaakclubs verspreid over 4 landen. Is dat een record voor een amateurschaker ?

Anderzijds een decennia-durend lidmaatschap betekent niet perse dat je slechts lid bent geweest van 1 club. Ondanks straks 28 jaar bij KSK Deurne tel ik ook al 9 clubs waarvan ik lid ben/was. Voor ik elk van die 9 bespreek, toon ik in een Gantt-chart hoe mijn lidmaatschappen veranderden en vaak elkaar overlappen.

1) Roeselare Torrewachters: 1995-1999

De Torrewachters heb ik ontdekt via de lokale krant de weekbode. Mijn grootouders uit Roeselare waren er op geabonneerd en iemand van de schaakclub schreef er wekelijks schaakartikeltjes voor. Op een koude winteravond in 1992 vroeg ik aan de toenmalige voorzitter of ik hem mocht interviewen voor een taak van Nederlands. Daar ging hij akkoord mee en zo had ik een goede reden om eens naar de schaakclub te komen kijken. Het duurde uiteindelijk nog tot 1995 dat ik effectief lid werd. Men deed toen niet moeilijk over lidmaatschap als je geen klassieke wedstrijden speelde. Ik heb er 1 clubkampioenschap, 3 jaar interclub en vele kleine tornooien gespeeld. Pas na 2006 verwaterde het contact nadat ik trouwde. Mijn vrije tijd werd plots een fractie van vroeger en het pendelen tussen Antwerpen en Roeselare werd stopgezet.

+ De schaakclub was op slechts 2 kilometer van mijn ouderlijk huis. De beste apres-schaak die ik ooit heb meegemaakt was in deze club. Dat heeft uiteraard ook veel te maken met het feit dat ik toen ongetrouwd was en we met een leuke groep leeftijdsgenoten waren. Ik weet niet of het nog altijd zo aan toe gaat vandaag.

- Als je boven de 1900 elo komt dan zit je op het niveau van clubkampioen. Sterkere ambitieuze spelers moeten dus wel uitwijken.

2) Brugge KBSK: 1996-1997

In 2025 was ik 4 keer in het clublokaal van Deurne. Zonder mijn exit hadden het er hoogstens 6 geweest. Sinds ik online schaken ontdekte in 2007 kom ik nog heel zelden naar een clubdag. Als fidemeester is het voor mij veel makkelijker en interessanter om online te schaken. In 1996 had ik geen internet. 1 speeldag per week van de Torrewachters vond ik veel te weinig. Bovendien viel het schaken er helemaal stil tijdens de zomermaanden. Op dinsdagen en donderdagen van vakanties ging ik daarom met de gepensioneerden schaken in Ten Elsberge Roeselare. Op woensdagen ging ik geregeld naar Brugge dankzij de connectie die ik beschreef in zelf-vorken. In tegenstelling tot de Torrewachters werd in KBSK geëist dat ik lid werd zelfs voor het spelen van een rapidtornooitje. Zo heb ik mij dat jaar 1 keer lid gemaakt om in de zomer enkele rapidtornooitjes te mogen meespelen. Mijn ervaring met deze club is dus te beperkt om er iets zinnigs over te kunnen vertellen.

3) Deurne: 1998-2026

Oktober 1998 begon ik te werken in Antwerpen. Een maand eerder kwam ik via het studenten-WK Rotterdam in contact met IA-arbiter Dirk De Ridder. Hij was lid van Deurne en vroeg mij of ik zin had om bij zijn club te spelen als ik de buurt zou komen wonen. Deurne is vandaag voor mij 20 tot ruim 30 minuten met de auto rijden afhankelijk van het verkeer rond Antwerpen. Ik heb in de voorbije +27 jaar een enorme hoeveelheid aan competities er gespeeld: vele clubkampioenschappen, +25 interclubs, zilveren torens, bekers, blitzkampioenschappen, Fischer Randomtornooien... Ik ben er de laatste 5 jaar veruit de hoogste elo. Ik heb de club zien langzaam aftakelen van heel bruisende clubavonden tot vandaag een club in nood.

+ De 10 buitenlandse reizen samen met verscheidene schakers uit Deurne waren mijn mooiste ervaringen zie bv. Eten en drinken deel 3. De allerlaatste editie in 2023 liep af met een sisser waarna duidelijk was dat een tijdperk voorbij was. Je kan de tijd niet tegenhouden.

- Ik heb vaak leeftijdgenoten gemist. Daarnaast was ik ook altijd een duidelijk buitenbeentje. Mijn clubgenoten speelden op een totaal andere manier schaak dan ik. Dit was lang geen probleem tot het verschil echt wel te groot werd.

4) Gent KGSRL: 1998-1999

Tijdens mijn studentjaren 1994-1998 bezocht ik geregeld de KGSRL op vrijdagavonden. Ik heb er leren blitzen tegen o.a. Gunther Deleyn, Johnny Schalkx, Geert Vanderstricht ... Ook daar moest ik geen lidgeld betalen. In 1998 was ik afgestudeerd en die mooie periode wou ik afsluiten met een jaartje clubkampioenschap in de KGSRL. Kampioen werd ik er niet want ik botste op een supertalent zie Bart wordt grootmeester.

+ KGSRL beschikt over een fantastisch lokaal in eigen beheer zie de schaakclub deel 2. Er zijn uitstekende mogelijkheden om als ambitieuze speler te groeien en te spelen tegen sterke tegenstanders.

- De fiets is het vervoermiddel te gebruiken in Gent. Met de auto wordt het elk jaar moeilijker en duurder om er te geraken.

5) Antwerpen Alcatel: 1999-2003

Ik werk vandaag nog altijd voor hetzelfde bedrijf (toen dus Alcatel). Het is ondertussen meermaals van naam veranderd door fusies en overnames (Nokia is het nu). In een ver verleden (1950 en vroeger) was het normaal dat er gewerkt werd op zaterdag. Om dit te omzeilen organiseerden werknemers zich in bedrijfclubs en organiseerden ze een competitie op zaterdag (met eigen ratingsysteem en zonder lid te zijn van de Belgische schaakbond). Voor de bedrijven was het reclame dus werden die activiteiten gesponsord. In 1999 was al heel lang geen sprake meer van op zaterdag werken en het was ook in die periode dat de meeste bedrijven zich helemaal terugtrokken uit die clubs. Ik heb toch nog enkele jaren voor de schaakclub van Alcatel gespeeld tot in 2003 de voorzitter Jos Soetewey stopte. Alle ploeggenoten verlieten hierop de club en ik wou niet een nieuwe ploeg vormen met een gemiddelde rating van 1600 elo.

+ Het was voor mij interessant om een netwerk op te bouwen als West-Vlaming in het Antwerpse. Ik heb ook goede herinneringen aan de kampioensvieringen bij Jos Soetewey thuis.

- De club bestaat niet meer. Het is een klassiek voorbeeld van zich onvoldoende kunnen aanpassen aan de veranderde tijden.

6) EDN Lille (Frankrijk): 2004-2007

Ik was gestopt met correspondentieschaak en Alcatel. Ik had ondertussen de FM-titel behaald en wou eens weten wat ik zou kunnen tegen echte professionals. Omdat ik in het weekend nog meestal bij mijn ouders was, was Frankrijk dichtbij. Ik nam zelf contact op met de dichtstbijzijnde club waar toen al enkele Belgen speelden. In 2004 was zulk initiatief nemen iets uitzonderlijk. 20 jaar later is het zeer normaal dat een ambitieuze speler over de landsgrenzen op zoek gaat naar extra uitdagingen. De eerste partijen kreeg ik er een pak slaag maar langzaam begon ik toch te scoren en won uiteindelijk zelfs rating op het einde van het seizoen. Ik stopte hiermee na de geboorte van mijn dochter want ik wou niet zo lang meer van huis weg zijn.

+ Ik herinner mij de 2 daagse match in het Zuiden van Frankrijk waar we samen met een klein busje 12 uur enkel naar toe reden. Ook de vele gezamenlijke maaltijden vond ik zeer leuk. Interessante tegenstanders (Kramnik, Anand speelden op slechts enkele meters van mij) , ideaal om je Frans op te poetsen, heel interessante discussies over het schaken met o.a. de toekomstige grootmeester Tigran Gharamian ,...

- Het is de Franse mentaliteit om zich nergens druk over te maken en dan ook veel te laat ergens te komen. Ik heb meermaals serieuze tijdsstraffen voor partijen gekregen terwijl ik zelf op tijd aanwezig was.

7) Roosendaal De Pion (Nederland): 2005-2006

Mijn avonturen in het buitenland smaakten naar meer. Er waren nog data open op de kalender. Enkele clubleden van Deurne vertelden mij dat ze speelden voor Roosendaal De Pion, net over de grens. De tegenstand was ook hier stevig maar het werd wel een kluwen om 3 interclubs (Belgie, Nederland en Frankrijk) allemaal bij te houden. Bepaalde data overlapten en ik moest ploegkapiteinen teleurstellen. In 2006 trouwde ik en besliste ik dan ook om terug te schalen. Mijn voorkeur ging naar Frankrijk want daar speelden we in weekends en waren de locaties vaak veel interessanter.

+ Interessante tegenstanders waarvan ik kon leren.

- Vaak toch nog verre afstanden voor 1 partij. Er was weinig animo naast de partijen.

8) Landau Axel (Nederland): 2019-2022

Dankzij Patrick Morote kwam ik in contact met Landau in 2017. Hij vroeg aan mijn zoon of hij met zijn dochters een ploegje wilde vormen. Mijn zoon was slechts 8 jaar en ik te sterk voor de ploeg dus ik was slechts begeleider. Vanaf 2019 konden we samen spelen in dezelfde ploeg en werd ik zelf lid. In 2022 stopte ik de samenwerking. Mijn zoon ging voetballen en ik wou liever spelen op een hoger niveau.

+ Ik vond het heel leuk om samen met mijn zoon in dezelfde ploeg te kunnen spelen. Ik herinner mij ook een heel mooie barbecue georganiseerd door de club op het einde van het seizoen.

- De locaties waar we speelden waren vaak minimalistisch. Ik behaalde 11/12 dus de meeste tegenstanders waren veel zwakker (met uitzondering van de Nederlandse FM Joey Grochal die ik versloeg).

9) Tilburg Stukkenjagers (Nederland): 2022-2026

Ik kende niemand persoonlijk bij de Stukkenjagers en heb dus zelf het initiatief genomen. In Sas van Gent liep het al vol met Belgen dus ik wou iets meer authentiek. Tilburg is voor mij een dik uurtje rijden dus best aanvaardbaar. Daarnaast was ik ook geïntrigeerd in het ontmoeten van het schaakicoon Herman Grooten. Hij stelde niet teleur want hij is een spraakwaterval aan anekdotes. Ik hoop niet te snel te zakken van speelniveau of geen gezondheidskwaaltjes te krijgen. Dan zou onze samenwerking nog een hele tijd kunnen doorgaan.

+ Leuk clublokaal, leuk om te spelen in een team met jonge zeer ambitieuze spelers, een geoliede machine betreffende organisatie, veel interessante tegenstanders, deelnames aan EK-teams (het mooiste tornooi), een ongelooflijke sfeer na de interclub

- Niets

Laatste ronde etentje bij de Stukkenjagers seizoen 2024-2025
Bron: Website Stukkenjagers

Elke schaakclub is anders. Een schaakclub verandert ook over de jaren. Voor een beginnende schaker is het vaak puur geluk waar je terechtkomt want je weet niet wat er allemaal kan of bestaat. Aan een ervaren schaker raad ik aan om toch eens te kijken naar andere schaakclubs als je niet helemaal tevreden bent. Je bent niet getrouwd met een schaakclub en soms kan je echt wel jezelf verbeteren.

In een volgend artikel zal ik trachten op te sommen wat een schaakclub moet hebben om succesvol te zijn. Tenminste ik zal hiervoor de blauwdruk gebruiken van een zeer goed draaiende schaakclub in een kleine gemeente.

Brabo

De echtscheiding deel 2

De echtscheiding was een heel ongelukkige samenloop van omstandigheden. Het was de eerste keer in mijn carriere dat ik met een defecte elektronische klok te maken kreeg. Indien ik verloren had gestaan bij de vlagval dan had ik nooit gekozen om door te spelen want dan had ik sowieso niets te verliezen. Indien ik 2 zetten voor het einde de winst had gezien dan had ik nooit gevraagd voor arbitrage....  Echter niet alles was toeval. Er zijn ook lessen te trekken.

1) Arbiters enkel voor eerste afdeling

Deurne vraagt al jaren aan de KBSB om een arbiter te sturen naar de wedstrijden van Deurne. De Belgische interclub is het enige tornooi in België waar je kan spelen voor fide-elo zonder de aanwezigheid van een arbiter. Anderzijds in landen zoals Nederland, Frankrijk,... is het net hetzelfde. Ook daar worden interclubs gespeeld met enkel een arbiter voor de hoogste afdeling. Dit wil dus zeggen dat fide het toelaat. Om op alle lokaties minstens 1 AI-niveau arbiter te krijgen, hebben we er 10 keer meer nodig dan er vandaag beschikbaar zijn. Dat kan je enkel oplossen met arbiters een deftige vergoeding te geven. Wie zal dat betalen?

2) Deurne heeft geen actieve arbiter meer

Deurne wijst voor de arbiter naar de KBSB maar de KBSB wijst terug naar Deurne. Op de jaarlijkse Algemene Vergadering van de KBSB werd op 6 december ll. beslist dat de Belgische elo afgeschaft zal worden. Dat betekent er zal nog enkel voor elo kunnen worden gespeeld als de club een arbiter heeft. Je bent als club niet ernstig zonder eigen arbiter. Dit verder negeren zoals gebeurde vorig jaar in Deurne zal vanaf volgend seizoen ook gevolgen hebben op de interne clubactiviteiten.

3) Het materiaal wordt niet meer goed onderhouden

Na de wedstrijd hoorde ik van een bestuurslid dat de defecte klok opnieuw bij de andere klokken zou worden geplaatst. Deurne had 2 jaar geleden een heel strikte materiaalmeester. Wedstrijdklokken werden afzonderlijk bewaard en mochten niet worden gebruikt voor blitzen. Alle materiaal werd jaarlijks grondig gecheckt op mankementen. Het aantal defecten gaat exponentieel omhoog bij gebrek aan een goed onderhoud. Dit wordt nog belangrijker als het materiaal al niet meer zo nieuw is.

4) Vergrijzing zorgt ervoor dat taken niet meer worden opgenomen.

Alle kritieke bestuurstaken worden vandaag in Deurne opgenomen door + 70 jarigen. De gemiddelde leeftijd van de eerste ploeg was in de meest recente interclubronde een absoluut record in 2de klasse +66 jaar. Het had zelfs 69 jaar geweest indien er geen dag eerder een vervanging was doorgevoerd. In 20 jaar jeugdschaak in Deurne bleef slechts 1 jeugdspeler ook nog als volwassene spelen voor Deurne. In 2016 heb ik mijn eigen zoon weggehaald uit Deurne bij gebrek aan stap 2+ instructeurs. De vergrijzing heeft men decennia genegeerd. Ik acht de kans zeer reëel dat Deurne zal imploderen in de volgende jaren of zelfs verdwijnen zoals begin dit jaar gebeurde met de schaakclub van Poperinge.

5) Niemand wil de ploegkapitein zijn.

Koen liet verstaan "nooit meer ploegkapitein" in teamschaak een ontspannende aangelegenheid. De ploegkapitein is een ondankbare, stresserende en ook vaak fel onderschatte verantwoordelijkheid. Ons bondsreglement heeft dringend een update nodig zodat enkel volwassenen (en liefst +21 jarigen) slechts ploegkapitein kunnen zijn. Daarnaast kan het ook niet zijn dat iemand ploegkapitein is maar eigen voorwaarden hanteert. Als je geen zin hebt in het verdedigen van je eigen spelers, neem dan niet de verantwoordelijkheid van een ploegkapitein.  Als je niet met de tegenpartij kunt of wilt praten bij een conflict dan neem niet de verantwoordelijkheid van een ploegkapitein.

6) Elektronische klokken

Elektronische klokken zijn x jaren geleden in gebruik genomen omdat dit verplicht werd door de KBSB. Daar was aanvankelijk veel protest tegen wegens de extra kosten. Een wederkerend probleem die ik al eerder vermeldde in de partijvoorbereiding deel 2 is dat niemand de moeite neemt om de handleidingen te lezen. Ondertussen zijn er zoveel type elektronische klokken dat zelfs DGT beseft dat trainingen nuttig zijn om hun materiaal correct te kunnen gebruiken. Het spreekt voor zich dat de club die de elektronische klokken voorziet, verantwoordelijk is voor het kunnen gebruiken van die elektronische klokken. Dat betekent meer dan enkel de aan en uitknop weten te staan maar ook snel een random tijd kunnen instellen op een klok. Praktisch is het daarom een must om 1 iemand standby te hebben in een club die deze taak op zich kan nemen zodat spelers zich kunnen concentreren op hun partijen. Daarnaast lijkt het mij ook goed om eens te onderzoeken of er geen elektronische klokken bestaan die meer intuïtief zijn en dus sneller kunnen worden ingesteld. Ik krijg vaak het gevoel dat de elektronische klok niet gemaakt is door een ervaren schaker en dus voeling mist met de praktijk.

7) Veel schakers zijn totaal niet geïnteresseerd in elkaar.

Toen ik enkele jaren geleden bij de Stukkenjagers aanklopte, was de eerste reactie dat ze bang waren van mijn principes. Minstens 1 iemand las mijn blog en wist daardoor dat ik heel fanatiek ben in het schaken. Een trouwe lezer had geweten door o.a. het artikel default tijd dat ik weiger te schaken als iets niet correct is. Ik heb nooit iemand gevraagd om mijn blog te lezen maar het zegt heel veel over wat sommige jarenlange relaties echt betekenen. Ik ben er overtuigd van dat iemand die geregeld mijn blog leest, het nooit zo had laten escaleren.

8) Veel schakers zijn niet bereid om iets te rapporteren.

Ik merk het heel vaak op dat organisatoren of bestuursleden er alles aandoen om toch maar niet een vervelende kwestie te moeten aankaarten. Soms word je zelfs afgedreigd en serieus tegengewerkt zie Voldemort. Er bestaan uitzonderingen zoals Vlissingen die in 2 edities een valsspeler rapporteerden aan fide maar ze zijn schaars. De meesten vinden het blijkbaar perfect ok om als vrijwilliger vervelende taken te weigeren. Erger men vindt het zelfs niet nodig om anderen hiervan vooraf te informeren.

9) De huidige interclubreglementen zijn heel vaag.

Ik speel sinds 1996 Belgische interclub. 30 jaar heb ik nooit problemen gehad tot de 12de oktober ll. Dan kan je de vraag stellen of het echt nodig is om duidelijke interclubreglementen te maken voor die ene keer dat het fout gaat. Ik speelde ongeveer 300 partijen over 30 jaar in de Belgische interclub. Elke ronde worden dubbel zoveel partijen gespeeld in België. Bovendien als het fout gaat zonder arbiter dan gaat het ook serieus fout. Ik ben dus voorstander om de huidige interclubreglementen uit te breiden voor het scenario wanneer geen arbiter aanwezig is. Wie is precies verantwoordelijk in geval van een defecte klok? Wat zijn de exacte voorwaarden om onder voorbehoud te kunnen verderspelen? Welke backup is er voor een wedstrijdleider die zelf aan het schaken is? ....

10) Loyaliteit heeft heel weinig waarde in het schaken.

Ik snap best dat er voordelen zijn aan iedereen gelijk te behandelen. Anderzijds er is weinig reden om loyaal te zijn aan een club die geen onderscheid wenst te maken tussen zijn leden. Daarmee cultiveer je een klimaat van niemand wilt nog iets extra doen want het levert toch niets op. In een nieuwe club zal ik daar zeker extra aandacht aan schenken en veel sneller bijsturen indien mij iets zou storen.

11) Een verslag over een wedstrijd schrijven is niet vrijblijvend.

Zonder het verslag had ik misschien nog vandaag gespeeld voor Deurne. Het bewust weglaten van de hele affaire in het verslag, vond ik op verscheidene vlakken totaal fout. Als je daar niets wilt over schrijven dan schrijf geen verslag. Ik schrijf heel veel en ben mij heel goed bewust dat je verantwoordelijk bent voor wat je schrijft. Ik vraag dan ook geregeld een 2de of zelfs 3de opinie voor ik iets publiceer.

12) Schakers zijn individualisten

De meeste clubgenoten weten nu pas wat precies de reden is van mijn breuk met Deurne. Deurne koos bewust een strategie om niets publiek te delen. Ik heb wel kort nog contact gehad met een 5 tal spelers na 12 oktober maar daarna koos iedereen om gewoon weer partijtjes te blijven spelen voor Deurne. Schakers komen naar een club om te schaken. De les is dan ook reken niet op solidariteit.

13) Een gewoon clublid heeft heel weinig inspraak.

Er bestaan geen beroepsprocedures om als gewoon lid een beslissing van je eigen clubbestuur of ploegkapitein te betwisten/ laten aanpassen. Mijn ervaring leert mij ook dat een clubbestuur of ploegkapitein heel zelden zijn/ haar beslissing zal herzien. Pas wanneer een grote groep spelers ineens beslist om op te stappen, zal er soms bakzeil worden gehaald (zoals een paar dagen geleden werd verteld in de reacties op schaaksite). Echter zelfs dan bij massaal protest is dat geen garantie en dat leidt soms tot het ontstaan van een nieuwe schaakclub. Ik ken verscheidene schaakclubs die ontstaan zijn uit een andere schaakclub na een aanslepend intern conflict.

14) Brabo is een speciale.

Last but not least. Als je tegen Brabo speelt en er is geen arbiter in de buurt dan hou geen rekening met de klok. Je kan je altijd eruit bluffen bij Brabo als je vlag is gevallen.

Dit laatste is uiteraard zelfspot. Ik zie ook het lachwekkende in van mezelf zo te laten overbluffen. Ik verleg mijn activiteiten alvast niet naar pokeren want daar val ik onmiddellijk door de mand. Hiermee wil ik ook aangeven dat het voor mij tijd is om dit af te sluiten en een nieuw verhaal te starten. In een volgend artikel begin ik dan ook de zoektocht naar de ideale schaakclub. Ik kan nu al meegeven dat die niet bestaat maar we mogen altijd dromen.

Brabo