Op de eerste clubavond van het nieuwe seizoen bij Chesslooks Lier vroeg mij een speler waarom er al verscheidene jaren geen gastschrijvers meer zijn op deze blog. Het is inderdaad al ruim 2 jaar geleden dat dit nog eens gebeurd is. Ik stel vast dat het een wijdverspreid fenomeen is dus ook zichtbaar op andere schaaksites. Zelfs de KBSB-site slaagt er niet in met een budget van 1500 euro voor 2026 om gastschrijvers te vinden. Ik heb er nog geen enkel gastartikel gezien als we reclame buiten beschouwing laten. Ik ben zoals vaker de uitzondering op de regel met zonet de publicatie van een derde gastartikel dit jaar over mijn tornooiervaringen: Belgen in buitenlandse tornooien: Lichtenberger Sommer Berlijn 8-16 augustus 2026.
Nee ik doe dit niet voor het geld want ik heb nog voor geen enkel bondsartikel een kostnota binnengebracht. Deze blog is gratis dus die 3 extra artikels kunnen er ook wel bij. Ik vind trouwens die eenmalige tornooi-reviews beter passend op de bondswebsite dan hier op deze blog. Ik zou het in elk geval leuk vinden als anderen mijn voorbeeld volgen. Ik ben steeds op zoek naar nieuwe interessante tornooien. Sommige organisatoren stoppen ermee en nieuwe tornooien verhogen de kans op bijzondere ervaringen.
Zo laat ik met mijn artikel over Berlijn de lezer eens meekijken wat je in een notendop kunt verwachten door ginds een tornooi te spelen. Net als mijn vorig tornooi in Teplice was het opnieuw een 9 daags tornooi. Dat is geen toeval. Ik hou van dat tornooischema. Ik begrijp ook wel dat dit niet voor iedereen geldt. Zo vindt de Belgische IM Thibaut Vandenbussche het best ok om 3 klassieke partijen in 1 dag te proppen. Dat spaart flink geld uit aan logeerkosten en zo verdwijnen ook nauwelijks of geen vakantiedagen aan het schaken.
Bovendien lijkt Thibaut ook lak te hebben aan partijvoorbereidingen. Met 3 partijen op een dag is daar nauwelijks of geen tijd voor. Het laat toe om al eens iets obscuur van stal te halen of een guilty pleasure te spelen. Dat type tornooien smaakt naar meer voor Thibaut. Je kan niet veel gelukkiger naar huis gaan met bijna + 15 elo, 2 tornooioverwinningen en weer een stevige +2400 elo op je naamkaartje.
Desondanks betreffende snelste partij deze zomer heb ik Thibaut ruimschoots geklopt. Een snel tempo van partijen en tornooikalender betekent geen garantie op de snelste partij. In Berlijn speelde ik een complete klassieke partij in ongeveer 10 minuten en dat ondanks de zee van tijd (1 partij per dag; 90 minuten /40zetten +30 minuten rest en increment 30 seconden vanaf zet 1).
Je mag de databases checken en je zult bovenstaande partij nergens terugvinden. Het is dus geen kopij van een bestaande partij want dan zou het makkelijk zijn om in 10 minuten klaar te zijn. De reden is niet ver te zoeken. Beiden hadden de partij helemaal in de voorbereiding op het bord gehad. Mijn tegenstander had een verbetering/test klaarliggen op zet 17 van een partij die ik gespeeld had in 2008. Echter ik week net een zet eerder af.
Zelf had ik zijn geheim online Lichess-profiel met Oekrainse vlag gevonden waar hij de lijn in 2020 speelde tot zet 16. Zelfs de 50 voorbij blijf ik dus mijn partijvoorbereidingen uiterst gedisciplineerd maken. Ik kan mezelf voorlopig nog niet overtuigen om de broeksriem los te laten.
Dit soort klassieke partijen volledig gemaakt met de computer vooraf kom je geregeld tegen tussen wereldtoppers. Echter voor mij was het gelukkig de eerste keer in + 30 jaar competitieschaken. Dat soort partijen zijn oninteressant. Ik en mijn tegenstander voelden ons allebei achteraf onwennig bij deze afloop maar dat verdween al snel bij een geanimeerde babbel.
Als mijn familie meereist naar een tornooi durven ze mij vooraf wel eens vragen hoe lang de partij zal duren. Ze weten dat ik een vrij accuraat beeld heb door mijn partijvoorbereiding van wat er kan gebeuren. Hier had ik al een duidelijk voorgevoel dat deze lijn op het bord zou kunnen komen en ik eens heel snel klaar zou kunnen zijn. Berlijn is bijlange niet de slechtste plaats om snel klaar te zijn met een schaakpartij.
Brabo


