Het vlindereffect deel 2

Wandelsport Vlaanderen groeide recent voorbij de 80.000 leden. Grootmeester Koen deelde deze zomer mee op zijn blog dat hij lid was geworden van Natuurmonumenten. Ik ben sinds ruim een half jaar lid van W.S.V. De Dauwstappers Edegem. Ik wandel meestal op zondag. Belgische interclubs krijgen hierdoor (voorlopig ?) een lagere prioriteit.

Samen met mijn echtgenote kiezen we voor wandeltochten rond de 15km. Ik ben nooit een fanatieke sporter geweest dus ruim 3 uur stappen is een beetje de grens van het recreatieve. Daarnaast vind ik het ook heel leuk dat elke organiserende wandelclub steevast zijn best doet om deelnemers te lokken met 1 of meerdere lokale streekbieren. Geef toe het is lastig nee te zeggen wanneer je op voorhand weet in een bierkasteel te mogen proeven.

Het is te zeggen veel wandelclubs bestaan vooral uit + vijftigers. De biercultuur lijkt steeds meer iets van vooral oudere Belgen te zijn. De laatste 10 jaar daalde het bierverbruik bij Belgische volwassenen met 20%. Die dalende trend lijkt zich nog te versnellen. Bovendien is het zeker niet zo dat niet-alcoholische bieren dit compenseren. Jongeren kiezen massaal voor alternatieven.

Een geanimeerde discussie na de eerste ronde in de Meesterklasse. Niemand drinkt alcohol.

Dit viel mij ook op na de eerste ronde in de Meesterklasse. Zowel in de post-mortem als later bij het etentje in de Griek drinken jongeren geen alcohol. Heel toevallig speelden de 2 nestors van beide teams tegen elkaar en jawel zij waren een van de weinige spelers achteraf met een goed glas bier. Nee dit is geen reclame om meer bier te drinken maar ik vraag mij soms wel af of het schaakplezier hiermee niet verminderd is. Toen ik een twintiger was, duurde een apres-schaak soms langer dan de partij zelf. Vandaag zijn de meeste jongeren na een half uur maximum al naar huis.

Echter op bovenstaande foto zien we ook dat de post-mortems ondanks de huidige sterke schaakprogramma's nog niet verdwenen zijn. Ze komen zeker minder frequent voor dan vroeger maar dat ligt deze keer niet aan een generatiekloof. Ik zeg geen nee tegen een uitnodiging maar zal zelden zelf het initiatief nemen. Een schaker zal er veelal weinig loslaten over zijn openingskennis. In een half uurtje zal je zelden iets belangrijk ontdekken wat je al niet in een 4 uren durende partij bekeken hebt. Vaak is een post-mortem dan ook niet meer dan even checken wat de andere speler overwogen heeft tijdens de partij.

De echte partijeanalyse start voor mij pas thuis. Na een interclubronde breng ik nog dezelfde avond mijn partij in mijn zelfgemaakte tool. Maximaal 18 uren daarna kan ik de partijanalyse downloaden in een pgn om te bestuderen in Chessbase. Nu ik veel tijd gewonnen heb door de automatisering, kijk ik niet op een uurtje meer of minder hiervoor.

In de computeranalyses van mijn zonsverduistering-partij begreep ik enkele evaluaties niet. Ook de hulpvarianten van mijn zelfgemaakte tool maakten weinig indruk op mij. Waarom speelt de computer niet dezelfde zet in stellingen A en B en zelfs C? Tja dan verplicht je de computer die zet te spelen en zie je iets heel wonderbaarlijks gebeuren.

Wit wint dus. Echter als je de randpionnen ruilt dan komt een kettingreactie op gang.

Ok zoiets heb ik al getoond in het artikel van 2017: Vlindereffect. Het wordt pas echt speciaal om te ontdekken dat er nog een tweede kettingreactie bestaat door de toren 1 lijntje naar boven te schuiven.

Dit soort ontdekkingen is o.a. waarom ik een bordschaker blijf en niet overschakel naar de wereld van schaakcomposities. De realiteit overtreft soms de fictie (waarmee ik bedoel dat toevallige gebeurtenissen nog verrassender kunnen zijn dan iets kunstmatig gefabriceerd). Veel schaakcomposities halen trouwens hun mosterd uit de bordpraktijk.

Dat ik die analyses niet had kunnen vinden zonder een computer, doet voor mij geen afbreuk. Ik denk trouwens dat geen enkele mens zelfstandig zoiets kan berekenen. Nuttige schaakkennis is het daarom wellicht niet. Een betere schaak-motivator dan verwondering en bewondering bestaat er niet.

Brabo