De chauffeur

Wat levert het ons op om sterren als Polgar, Karpov of vorige week Kasparov naar België te laten komen? 2 tenoren van de Lange Rokade waren in hun laatste podcast hard voor dit soort initiatieven. Het kost enorm veel geld en het schaak is totaal oninteressant. Koen ging zelfs een stap verder met te stellen dat hij zelf geen geld hiervoor zou betalen. Een simultaanpartij is geen serieuze partij.

Volwassenen vergeten soms dat ze kind zijn geweest. Ik krijg hetzelfde gevoel bij sommige titelhouders. Iedereen is ooit begonnen onderaan de ladder. Zo betaalde ik in 1995 om als ongekwoteerde speler in een simultaan te kunnen spelen tegen de Nederlandse grootmeester Friso Nijboer. Ik herinner mij dat ik het geweldig vond en mij gemotiveerd heeft om verder te schaken. Het rendement van schaakpropaganda is vaak lastig te becijferen en wordt soms pas zichtbaar over vele jaren.

Het is dan ook spijtig dat De Koninklijke Oostendse Schaakkring hun jaarlijkse zomersimultaan in 2011 stopzette. Trouwens ik heb nog een anekdote van mijn simultaanpartij tegen Friso Nijboer. De simultaan begon om 14u en 5 uur later was ik nog steeds bezig. In een remisestelling heb ik toen moeten opgeven om mijn laatste trein naar huis te kunnen halen. Ik baalde vreselijk achteraf. Ik had toen nog geen computer maar mijn schaakbuddy had nog een kopij van mijn partij.

Ik denk vandaag dat ik die partij sowieso had verloren. Dit soort stelling had ik nooit kunnen uitverdedigen in die tijd. In elk geval liet ik volgend jaar mij niet meer het halfje in de simultaan ontlopen. Ik negeerde mijn laatste trein en belde mijn papa op om mij met de auto naar huis te brengen. Hij kon er niet om lachen. Het was de laatste simultaan waar ik niet als simultaangever aan deelnam.

Ik heb vandaag nog steeds een treinabonnement voor mijn werk maar ik ben geen fan van het openbaar vervoer. Zonder glijdende werkuren, was ik zonder twijfel vele malen te laat geweest door het zeer onbetrouwbaar openbaar vervoer. Sinds ik een elektrische fiets heb, maak ik er veel minder gebruik van. Voor schaakwedstrijden is het nog uitzonderlijker dat ik er op vertrouw. De auto is mijn geliefkoosd vervoermiddel naar schaakpartijen.

Daarnaast tracht ik indien mogelijk ook nog een chauffeur te verkrijgen. Voor de partij kan je dan extra rusten/ voorbereiden. Na de partij kan ik makkelijker een biertje drinken. Voor de eerste ronde van het nieuwe seizoen bij de Stukkenjagers was ik dan ook blij dat mijn dochter chauffeur wou spelen. De dag kon helemaal niet meer stuk toen ik ook nog eens een remise kon behalen tegen mijn voormalige simultaangever Friso Nijboer.

Het kost een flinke duit om je kinderen een rijbewijs te laten halen maar er zijn dus ook voordelen aan. Echter het kan altijd beter zoals Friso fijntjes achteraf liet weten in het VAS-verslag. Friso beschikte niet alleen eveneens over een eigen privé-chauffeur maar die privé-chauffeur gaf ook nog eens hem zeer waardevolle intel over mijn openingsrepertoire tijdens de heenrit. Ach blijkbaar moet ik het als FM altijd afleggen tegen een GM. Ik had mijn dochter als Judith Polgar of een Bodhana Sivanandan moeten trainen. Nee bedankt, want ik hoef geen hulp in mijn openingen en al zeker niet van een chauffeur en/ of prachtige dochter.

Brabo