dinsdag 18 februari 2014

Het Wilde Westen

Bij het selecteren van clubs of tornooien heb ik altijd rekening gehouden met 3 parameters:
  • afstand: Hoeveel tijd ben ik onderweg en moet ik eventueel overnachten?
  • tegenstanders: Zal ik interessante partijen kunnen spelen dus maak ik een goede kans om iets bij te leren?
  • data: Kan ik het makkelijk plannen of welke offers moet ik hiervoor brengen?
Vandaag met een jong gezin ben ik uiteraard veel minder flexibel betreffende data en afstand t.o.v. een decennium geleden toen ik zelfs voor 2 partijtjes naar het Zuiden van Frankrijk wilde rijden. Echter door enkel in BelgiĆ« te spelen, krijg je ook veel minder kansen om interessante partijen te spelen dus moet je wel wat water in de wijn doen. Dit doe ik ook maar er zijn grenzen aan zoals beschreven in het artikeltje inactiviteit.

Dat niet iedereen dezelfde criteria hanteert om een keuze te maken, is mij wel bekend. Profschakers gaan uiteraard kijken wat er in het laatje komt. Welke vergoedingen of prijzen kunnen ze verdienen? Sommige spelers vormen een hechte vriendengroep waar zelfs verhuizingen van 100 km of meer nog geen bres kunnen inslaan. Tenslotte heb je ook spelers die graag deel uitmaken van een sterke club met een zekere uitstraling. 

Een logische stap is dan ook om vast te stellen dat clubs en tornooien keuzes maken. Deze keuzes worden gemaakt in hun besturen die vanzelfsprekend veelal bestaan uit gelijkgezinde schakers die aan eenzelfde zeil trachten te trekken. M.a.w. in tegenstelling met mijn oude zienswijze, ben ik er mij bewust van dat er meerdere succesvolle formules bestaan om spelers aan te trekken en te bekoren. Je gaat dus van mij geen slecht woord meer horen van clubs die met profspelers spelen tenminste als het niet ten koste gaat van andere zaken. Daar ligt uiteraard het addertje onder het gras want spijtig zien we in onze 1ste klasse van de Belgische interclubs dat heel wat topclubs op de lijntjes lopen om toch maar met een minimumbudget, een maximaal rendement te bereiken. 

De ellenlange sterktelijsten heb ik al veelvuldig aangeklaagd zie bv. mijn artikeltje de sterktelijst waardoor je als amateurspeler nauwelijks de kans krijgt om voor te bereiden tegen een Belgische topclub in de interclub. Ook dit jaar was het niet beter want er werd opnieuw duchtig geroteerd. In de 5de ronde kon ik zo tevergeefs 10 uren voorbereiding weggooien want Luc Winants had ik niet als mogelijke tegenstander beschouwd. Luc had in de voorbije 15 interclubronden (dus jawel ik had het vorige jaar ook in beschouwing genomen) geen enkele keer op bord 2 gespeeld. Op alles en iedereen kan je jezelf niet voorbereiden zelfs als je 10 uren gebruikt dus moet je keuzes maken. Tja sommigen zullen denken dat het erbij hoort maar sommige topclubs hebben echt geen enkele schaamte meer. Zo moet je eens kijken naar het scorebord wanneer 2 zulke topclubs elkaar ontmoeten.
8 remises is niet iets wat je elke dag ziet maar is evenmin onmogelijk. Als we kijken naar de 8 partijen waaronder ik 1 voorbeeldje geef hieronder dan begrijpen we dat er meer aan de hand is.

Er zijn geen harde bewijzen van ongeoorloofde afspraken op voorhand maar men moet mij evenmin vertellen dat alle 16 spelers geen zin hadden om een normale partij te spelen. De arbiter stond er naar te kijken maar kon niets verkeerd vaststellen. Ik vraag mij af hoeveel arbiters hiervoor hun vrije dag nog willen opofferen. Nu dat is nog niet alles. Hieronder geef ik je de opstellingen weer van 2 topteams tegen Deurne. Eerst de ronde 5 tegen Wirtzfield.
Hierna de ronde 9 tegen Amay.
De opgave zou makkelijk kunnen komen uit een schooltaak van mijn dochter: "Wie hoort niet in het rijtje thuis?"  Makkelijk uiteraard want het 8ste bord van beide topteams valt helemaal uit de toon. Puur toeval dat er net een sterke speler afbelde en op het laatste moment moest worden vervangen. Tja en dat gebeurt nu enkel in de wedstrijd tegen Deurne. De eerste vervanger dat Wirtzfield vond, staat pas op de 56ste plaats. Amay deed iets beter en liet speler 34 van hun rangschikking opdraven. Dat er in de lagere teams vele spelers met hogere ratings meespeelden in dezelfde interclubronde is onbelangrijk. Kortom het is voor mij duidelijk dat beide ploegen centen wilden sparen en het voldoende achtten om 7 sterke borden op te stellen om de match te winnen (1 van de nadeeltjes door het wijzigen van bordpunten naar matchpunten). In Frankrijk heeft men om dit soort fratsen te vermijden in hun hoogste afdeling beslist om een minimumrating van 2000 elo te hanteren, zie Reglements 3.7.

De reglementen laten het allemaal toe maar een promotie van het schaken is het in elk geval niet. 1ste klasse lijkt vandaag op het Wilde Westen als ik de beschrijving gebruik van een ploeggenoot. Wie is er verantwoordelijk voor deze spaghetti en wie moet er actie ondernemen? In een reactie op chessvibes brengt een fide-afgevaardigde een niet te missen boodschap: "I do not think it is Fide, it is the responsibility of national federation."

2 jaar geleden heb ik op mijn blog reeds enkele problemen aangekaart, zie interclubcompetitie of interploegcompetitie. Vorig jaar werd in de bav van 1 juni 2013 een poging ondernomen om nieuwe wedstrijdreglementen te introduceren maar zonder succes wegens een slecht uitgewerkt dossier. Daarna ondernam ik zelf een poging door een sterk afgeslankt voorstel eerst af te toetsen bij enkele clubs. Minstens 4 eerste klasse clubs ondersteunden schriftelijk mijn voorstel om 1 jaartje in 1ste klasse toe te laten tot 100 elopunten te roteren maar het bondsbestuur liet niet eens toe om erover te stemmen op de A.V van eind vorig jaar. Voorlopig zijn de mogelijkheden dus uitgeput en kan ik niet meer dan sensibiliseren. Misschien over 1 a 2 jaar wanneer de mandaten van enkele bestuursleden aflopen, gaan opnieuw enkele deuren open. Volgend jaar zijn we met Deurne alvast verlost van de mikmak want onze degradatie staat al vast. Sterkte gewenst aan de overblijvende amateurploegen in 1ste afdeling !

Brabo

4 opmerkingen:

  1. Interessante blog! Welke manieren bied je aan om op de hoogte te blijven van nieuwe posts?

    BeantwoordenVerwijderen
  2. In de instellingen van deze blog bestaat er de mogelijkheid om emailadressen toe te voegen om zo automatisch op de hoogte te worden gehouden van nieuwe posts. Ik heb het zelf nog niet uitgetest want je bent de eerste die dit vraagt. Aan de frequentie van de oudere posts kan je ook opmerken hoe vaak het mogelijks zinvol is om deze blog te bekijken.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik zie het probleem niet dat men een zwakkere speler op het laatste bord zet. Dit weekend vielen in onze eerste ploeg 3 vaste spelers weg (overlijden vader, werksituatie, ...). Moeten wij dan de 2e en 3e ploeg die ook met een vaste ploegopstelling spelen uiteenrukken om ploeg 1 te depanneren? Dit is nefast voor de ploeggeest in die ploegen. We opteren om die opstellingen van ploeg 2 en 3 niet te wijzigen en in ploeg 1 de standaard reservespeler op te stellen tezamen met een jeugdspeler en een bord forfait
    Wat de voorbereiding betreft geef ik Brabo gelijk. Dit kan enkel opgelost worden indien er een vaste ploegopstelling is (moeilijk te realiseren) of indien bv de 50 punten regel niet toegepast wordt bij het vastleggen van de sterktelijst maar iedere ronde opnieuw kan toegepast worden, zodat de ploegen met een vaste opstelling in beperkte mate hun opstelling kunnen wijzigen. Dit heeft bovendien het voordeel dat men jeugdspelers die in de lop van het progressie maken, op een sterker bord kan laten spelen bij het ende van de competitie

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik ben het eens dat het niet wenselijk is om spelers van ploeg voortdurend te vergooien.
    Nu als je kijkt naar de voorbeelden die ik opgeef in mijn artikeltje dan is het toch wel vrij duidelijk dat het niets te maken heeft met onvoorziene omstandigheden (overlijden vader, werksituatie) maar wel met moedwillige strategische keuzes puur uit eigen financieel belang.
    Daarnaast meen ik dat je met een minimum aantal reserves de meeste onvoorziene omstandigheden kunt opvangen zonder te moeten morrelen met de opstelling van de lagere ploegen. Tenslotte als er dan toch een keertje een force majeure ontstaat door massaal veel afzeggingen wat niet meer opgevangen kan worden door reserves dan meen ik dat een keertje een speler te laten doorschuiven naar een hogere ploeg nog steeds een minder kwaad is dan gewoon een te zwakke speler te laten opstellen.

    BeantwoordenVerwijderen