zondag 14 april 2013

Met een kanon op een mug schieten

Recent kreeg ik op mijn blogartikeltje de favoriet heeft honderden punten meer de vraag waarom een sterkere speler een clubkampioenschap zou meespelen waarin de tegenstanders 300 punten minder hebben. Voor mijzelf heb ik die vraag al beantwoord in het artikeltje. Hierin gaf ik o.a. aan dat competitieritme 1 van de belangrijkste redenen was om mee te spelen. Zoiets lijkt misschien vreemd maar ik ben ervan overtuigd dat zelfs spelen tegen spelers 300 punten lager gekwoteerd nog steeds veel beter is dan helemaal niet te spelen voor de vorm. Daniel Sadkowski, mijn ploeggenoot kwam dit seizoen in het gros van zijn interclubpartijen in tijdnood en verloor vaak gewonnen punten. M.i. moet de reden voornamelijk worden gezocht in het feit dat hij dit jaar niet het clubkampioenschap van Oude God speelde (wat hij het jaar voordien nog had gewonnen met de perfecte score van 16/16) of andere competities en hierdoor duidelijk ritme tekort kwam.

Ik kan mij best voorstellen dat er nog andere redenen zijn om als amateur toch een klubkampioenschap mee te spelen waarbij je honderden punten meer hebt dan de tegenstanders. Sommige spelers zijn opgegroeid in een club, hebben er een sterke band mee en verkiezen om de clubavonden daar door te brengen. De clubavonden bestaan tenslotte uit meer dan de partij te spelen. Misschien wordt een aantrekkelijke prijs aangeboden aan de winnaar van het klubkampioenschap. De clubavond valt op een aantrekkelijke weekdag wat niet het geval is bij andere clubs uit de omgeving. De speler is niet ambitieus meer en wil gewoon rustig en relax kunnen spelen met een remise steeds in de hand. .... Er zullen wel nog andere serieuze en minder serieuze redenen zijn maar ik kan in elk geval begrijpen dat iemand uiteindelijk beslist om als torenhoge elofavoriet toch mee te spelen.

Toevallig stond ik dit seizoen eens 2 keer aan de andere kant van de lijn. In 2 opeenvolgende ronden interclub werden mij totaal onverwacht 2 sterke grootmeesters met meer dan 2600 elo voorgeschoteld, dus dik 300 punten meer dan mijzelf. Het spreekt voor zich dat zulke grootmeesters enkel spelen tegen betaling . Het is crisis voor iedereen dus te kieskeurig bij het accepteren van opdrachten kunnen zelfs zulke sterke grootmeesters tegenwoordig niet zijn. 

In de eerste partij kreeg ik de sterke Roemeense grootmeester Istratescu met een rating van 2645 elo tegen. In 2004 had ik in Plancoet (Bretagne) al eens tegen hem met wit gespeeld (opmerkelijk feitje was dat ik toen meer elo had en hij 40 elo minder dan vandaag waardoor het verschil minder dan 300 elo was). Ik verloor toen pas in het verre eindspel. Deze keer liep het anders want een vroege fout in de opening die ik wijt aan een gebrek aan ervaring/ voorbereiding in de opening liet mij onmiddellijk in een penibele situatie belanden.

De tweede interclubpartij was tegen de Indiër Negi Parimarjan met een rating van 2658 elo. Mijn ploegkapitein fluisterde mij nog op voorhand dat de tegenstanders verzwakt waren maar ik vermoed dat hij mijn jonge tegenstander niet kende.  Ik daarentegen herkende hem uiteraard want ik volg de schaakactualiteit via het internet op de voet. Negi was de 2de jongste grootmeester ooit (13 jaar) na Sergey Karjakin en het is een beetje verwonderlijk dat hij vandaag (bijna 7 jaren later) nog geen 2700 speler is terwijl 2 van zijn leeftijdsgenoten hier wel zijn in geslaagd. Nu iedere speler heeft zijn eigen specifieke groeicurve en het zou best eens kunnen zijn dat Negi tegenwoordig weer in de lift zit. Hij is de regerende kampioen van Azie, behaalde een gedeeld eerste plaats in het voorbije Cappelle La Grande, 1ste plaats paar weken geleden op UTD GM Invitational in Texas,... Persoonlijk vond ik deze interclubpartij van mijzelf beter gespeeld als de 1ste maar mijn tegenstander speelde vlekkeloos en zette mij al vanuit de opening onder druk met een systeempje waarin ik opnieuw helemaal geen ervaring had. Ik weet niet in hoeverre het systeempje voorbereiding was voor Negi maar feit was dat ik vooraf de toch niet-evidente schrijfwijze van mijn familienaam niet hoefde te tonen want mijn aanbod om het notatieformulier te tonen werd afgewimpeld. Mijn tegenstander was perfect op de hoogte hoe de schrijfwijze moest wat voor mij een duidelijke indicatie was dat hij zichzelf goed had voorbereid in tegenstelling tot mijzelf die op compleet andere spelers had voorbereid (het was de eerste keer dat Negi op bord 1 speelde dit seizoen maar ik zal zeker niet beweren dat het een verschil zou gemaakt hebben in het uiteindelijke resultaat) . Een suboptimale zet/plan in de opening zorgde ook hier al snel voor averij.

Beide partijen waren dus al beslist op zet 20 dus van een echte wedstrijd kan je niet spreken. Ik geef grif toe dat dit niveau gewoon te hoog is voor mij om serieuze tegenstand te leveren. Onder de 2600 elo kan ik nog wel iets doen maar eenmaal het ratingverschil oploopt tot meer dan 300 punten dan word ik op alle vlakken : opening, middenspel en wellicht ook eindspel (want daar geraakt ik zelfs niet) overklast.

Nu kan je jezelf wel afvragen wie er geïnteresseerd is om voor dit soort partijen geld te betalen. Een leuke partij voor je geld krijg je niet te zien dus het enige wat blijkbaar de sponsor interesseert is het punt binnenhalen. Volgens mij zou een 2500 elopunter dit ook moeten kunnen maar er is geld genoeg om met een kanon op de mug te schieten. Nu ik vermoed dat een +2600 elopunter ook niet meer zo duur is in vergelijking met 20 jaar geleden. Enerzijds is er de crisis waardoor minder sponsors zullen leiden tot lagere vergoedingen. Anderzijds zijn er vandaag veel meer +2600 spelers dan 20 jaar geleden waardoor naar alle waarschijnlijkheid door concurrentie de prijzen ook gedaald zullen zijn.

We zien dus een duidelijke keerzijde van de medaille die profschaak teweeg brengt. Schaken staat niet meer centraal maar individuele machtsbelangen primeren. Wellicht zullen sommigen zeggen dat ik niet zo negatief mag zijn en eigenlijk blij moet zijn om tegen zulke beroemde spelers uberhaupt een kans te krijgen. Vele amateurs zijn bereid geld te spenderen aan een simpel simultaanpartijtje tegen die grootheden en ik zit te mekkeren terwijl ik een exclusieve partij tegen hen kan spelen.

Alhoewel ik wel bepaalde topspelers volg omwille van hun repertoire of speelstijl, heb ik nooit topspelers geidoliseerd dus maakt het voor mij niets uit wie de tegenstander als persoon is. Daarentegen beschouw ik die wedstrijden toch voor mijzelf als positief maar omwille van een compleet andere reden. Elke wedstrijd ondanks het beperkt aantal zetten is gegarandeerd minstens een openingsles en als je wat geluk hebt zelfs meer. Die lessen kosten mij welgeteld 1 elopunt dus verwaarloosbaar in vergelijking met de informatie die je krijgt. Ik durf zelfs te stellen dat ik persoonlijk geen problemen ermee zou hebben om alle 11 ronden tegen zulke tegenstanders te spelen. Een score van 0/11 zou wellicht mijn deel zijn maar de score is voor mij nooit de enige drijfveer geweest om te schaken.

Brabo

8 opmerkingen:

  1. Zou je met je 300 elo punten meer toch meedoen aan het clubkampioenschap als de eerste prijs bijvoorbeeld 500 euro bedraagt?

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik zit vandaag in een financieel redelijk comfortabele positie en kan het dus mij permitteren om mijn deelname niet te laten afhangen van de te winnen prijs. Bovendien heb ik de laatste jaren mijn volledige prijs van het klubkampioenschap teruggeschonken aan de club.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Zou je de 500 euro dan ook terugschenken?

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik kan mij moeilijk voorstellen 500 euro te winnen. Ik heb nog nooit in het schaken zulk bedrag gewonnen wat op zich met mijn rating toch iets zegt hoe ik over prijzen denk.
    Ik zou het vreemd vinden als een club 500 euro schenkt aan 1 persoon in een clubkampioenschap en bijgevolg zou ik dan ook twijfelen of terugschenken nog wel gepast is.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. http://www.fide.com/component/handbook/?id=20&view=category
    8.f. Where it is clear games have been pre-arranged, the CA shall(!) impose suitable penalties.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Bedankt voor de (gouden) tip die uiteraard gaat over de discussie die momenteel op schaakfabriek bezig is en niet bovenstaand blogartikel. Ik heb jouw tip er gepost met complimenten uiteraard.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Dit systeem met 7.b3 (7.Pbd2 is inferieur en 7.Pc3 de normaalzet; 7.b4 is ook belangrijk) waar je met zetverwisseling in terechtkomt is lastiger dan je op het eerste gezicht zou denken. Wit doet een reeks nuttige zetten en wacht af wat zwart doet. Daarna pas beslist wit of het damepaard naar d2 of c3 gaat. 9.e3 valt daar ook onder; het maakt de standaardmanoeuvre Dd8-e8-h5 onaantrekkelijk. Wit beantwoordt deze met Pf3-e1, omdat dameruil de zwarte aanvalskansen sterk vermindert en ook ...e6-e5 bemoeilijkt. Zwart moet daardoor steeds rekening houden met en Pb1-d2 en Pb1-c3 (en ongunstige zetverwisselingen vermijden) terwijl wit soms ook nog goed Pf3-d2 kan spelen.
    Eigenlijk ben ik niet zo dol op ...Pe4 en ...Lf6 omdat zwart vrijwillig een behoorlijke achterstand in ontwikkeling accepteert. Williams heeft het er nooit over, maar volgens mij is de sleutel tot het zwarte spel de dameloper. Wordt die actief dan zit zwart in de regel wel goed.
    Opmerkelijk genoeg is er daartoe in jouw concete geval een mogelijkheid daartoe met 8...b6 of zelfs 9...b6. Na Pfd2 d5 heeft zwart een behoorlijk goede Stonewall; Pc3 en Pbd2 worden eenvoudig met Lb7 beantwoord met een behoorlijk goede Dame-Indisch en d5 e5 lijkt op een Konings-Indisch met een pion op f5.
    Als er geen bezwaren te bedenken zijn lost dit plan de zwarte problemen op.

    "ik zit te mekkeren terwijl ik een exclusieve partij tegen hen kan spelen."
    Ik mekker met je mee. Ik heb één keer een partij tegen GM Igor Khenkin gespeeld en ik vond er niets aan. Tweehonderd ELO punten verschil is nog wel te doen, maar daarna wordt het zoiets als Anderlecht tegen FC de Heikneuters.
    Maar er zijn inderdaad spelers die het leuk vinden om in 20 zetten door een GM gehakt te worden (van mij duurde maar 12).
    Eén keer heb ik een schaaktoernooi gewonnen. Van de geldprijs ben ik uit eten gegaan met een aantrekkelijke dame.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Ik heb ook het gevoel dat 7.b3 niet zo onschuldig is. Ik heb nog niet veel ervaring maar wit heeft heel wat mogelijkheden.
    MNb, ik stel het zeker op prijs dat je tracht met (nieuwe) ideeën op de proppen te komen.
    Ik heb ondertussen eens in detail gekeken naar 8...b6 en 9...b6
    Vooral 8...b6 lijkt mij interessant.
    9...b6 10.Pfd2 d5 11.Pxe4 dxe4 12.f3 lijkt mij beter voor wit.
    8...b6 9.Pfd2 (Mijn eerste keuze en wordt na erg lang rekenen ook door Houdini aanbevolen) Lb7! (d5 leidt naar eenzelfde soort plus als bij 9...b6) 10.Pxe4 Lxe4 11.Lxe4 fxe4 is speelbaar voor zwart omdat wit geen Dg4 heeft zoals in de variant met 9...b6

    Ik heb ook een keertje tegen GM Igor Khenkin gespeeld. Met anti-schaak, zie mijn blogartikeltje http://schaken-brabo.blogspot.be/2012/02/op-remise-spelen-met-wit-tegen-een.html heb ik toen een remise kunnen pakken !?

    BeantwoordenVerwijderen